آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ يَسْئَلُهُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ سؤال مىكند حق سبحانه و تعالى را و جميع حاجات را ازو ميطلبند هر كه در آسمانها و زمين است و چون يهود ميگفتند كه حق تعالى در شنبه فارغست و حكمى نمىكند ، در رد اين گروه ضال و مضل مىفرمايد كه كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ هر روزى و هر وقتى حق تعالى در كاريست از احيا و اماته و اجابت داعى و اعطاء سائل و غير ذلك « عن ابى الدرداء عن النبى صلّى اللَّه عليه و إله فى قوله : كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ قال من شأنه ان يغفر ذنبا و يفرج كربا و يرفع قوما و يضع آخرين » و چون در آيهء سابقه نعمتهاى جليله منتزعست ميفرمايد كه فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ [ سوره الرحمن ( 55 ) : آيات 31 تا 36 ] سَنَفْرُغُ لَكُمْ أَيُّهَ الثَّقَلانِ ( 31 ) فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ ( 32 ) يا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ إِنِ اسْتَطَعْتُمْ أَنْ تَنْفُذُوا مِنْ أَقْطارِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ فَانْفُذُوا لا تَنْفُذُونَ إِلاَّ بِسُلْطانٍ ( 33 ) فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ ( 34 ) يُرْسَلُ عَلَيْكُما شُواظٌ مِنْ نارٍ وَ نُحاسٌ فَلا تَنْتَصِرانِ ( 35 ) فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ ( 36 ) سَنَفْرُغُ لَكُمْ أَيُّهَ الثَّقَلانِ زود باشد كه فارغ شويم از همه امور و متجرد شويم براى جزا دادن شما و حساب كردن اعمال شما در قيامت اى دو گروه بلند قدر يعنى انس و جن ، عرب آنچه را كه قدرى و منزلتى باشد آن را ثقل گويند چنانچه حضرت رسالت پناه صلّى اللَّه عليه و إله فرموده كه « انى تارك فيكم الثقلين كتاب اللَّه و عترتى » يعنى بدرستى كه من ترك كننده‌ام در ميان شما دو چيز جليل القدر و عظيم الشان را كه يكى كتاب الهى و ديگر عترت طيبين منست و چون فراغ در حق حق تعالى معقول نيست گفته‌اند كه اين تهديديست مستعار ازين كه تهديد كننده شخصى را گويد كه زود باشد كه از همه كار فارغ شده بمقدمهء تو ميپردازم آمادهء سخط و آزار من باش و بعضى از